به گزارش مفدا تبریز، محمد خانی یکی از دانشجویان فعال دانشگاه علوم پزشکی تبریز است که به تازگی به جمع فینالیست‌های مجموعه یوسرن پیوسته و همچنین در نخستین دوره مسابقات کشوری سخنرانی علمی و ترویجی دانشجویی حائز مقام اول شده است، که به همین خاطر مفدا تبریز گفت و گویی  با وی ترتیب داده است که توجه شما را به مطالعه آن جلب می‌کنیم. 

*با عرض سلام و تشکر بابت اینکه وقتتان را در اختیار ما گذاشتید. لطفا خودتان برای مخاطبان مفدا تبریز معرفی بفرمایید. 

عرض سلام و ادب دارم خدمت شما، محمد خانی هستم دانشجوی ترم ۷ کارشناسی علوم تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تبریز

*از چه زمانی در انجمن علمی دانشجویی تغذیه تبریز فعالیت می کنید؟ از فعالیت‌هایتان در این انجمن برایمان بگویید. 

فعالیت بنده در انجمن علمی دانشجویی تغذیه تبریز از سال ۹۸ شروع شد و از اردیبهشت ۹۸ سردبیر مجله ویتامین و همچنین جزو نویسندگان آن هستم.

*از مجموعه یوسرن برایمان بگویید و بفرمایید چگونه توانستید فینالیست مینیاتور تاک شبکه بین المللی یوسرن باشید و موجب افتخار دانشگاه علوم پزشکی تبریز شوید؟ 
یوسرن (USERN) شبکه جهانی آموزش و پژوهش علمی است که مخفف Universal Scientific Education and Research Network می باشد. این شبکه در اواخر سال ٢٠١٥ تاسیس شده است.
یوسرن با هدف گسترش آموزش و پژوهش علمیِ اخلاق محور و بشر دوستانه و در نهایت پیشرفت علم برای اهداف غیرنظامی و مصالح عمومی در ٢٢ رشته علمی در دنیا ایجاد شده است. اجرای پروژه های علمی بین المللی، بین رشته ای و ایجاد بستری برای ارتباط بهتر میان پژوهشگران جوان و دانشمندان مجرب در تمام دنیا از برنامه های پیش روی این شبکه است و هم‌اکنون بیش از ۴۰ هزار نفر عضو دارد که ۲۰۰۰ نفر از دانشمندان یک درصد برتر دنیا از جمله برندگان نوبل، ابل و جایزه جهانی یوسرن در آن حضور دارند.

مینیاتورتاک یکی از رویدادهای شبکه جهانی یوسرن هست که از سال ۲۰۱۸ فرصت سخنرانی و ارائه آثار هنری را برای دانشجویان و هنرمندان جوان فراهم کرده است. در پایان هر دوره، اساتید و داوران ارائه‌ها و آثار هنری را ارزیابی می‌کنند و توصیه هایی برای بهبود ارائه شما داده می‌شود و در نهایت از برگزیدگان دوره در حیطه‌های علم و هنر تقدیر می‌شود و جوایزی به آن‌ها اهدا می‌گردد.

اواخر فروردین ماه ۱۴۰۰ در مرحله اول این رویداد شرکت کردم و موضوع ارائه بنده (لذت یا خوشحالی) مورد پذیرش قرار گرفت و به مرحله دوم راه پیدا کردم، مرحله دوم به صورت قطبی و به میزبانی مرکز یوسرن دانشگاه علوم پزشکی اردبیل‌ برگزار شد که به صورت آنلاین ارائه ها صورت گرفت و شکر خدا توانستم که به مرحله سوم که به صورت حضوری در مرداد ۱۴۰۰ به میزبانی مرکز یوسرن دانشگاه علوم پزشکی تهران بود راه پیدا کنم، ۱۵۴ نفر در مرحله سوم این رویداد در دو بخش مجازی و حضوری به صورت هیبرید شرکت کردند که ۷ نفر در بخش سخنرانی، جزو فینالیست های این دوره از مینیاتور تاک شدند که به لطف خدا توانستم جزو این نفرات باشم، فینال این رویداد همزمان با کنگره جهانی یوسرن در آبان ۱۴۰۰ برگزار خواهد شد.

*شما علاوه بر فینالیست‌شدن در در یوسرن، رتبه اول نخستین دوره مسابقات کشوری سخنرانی علمی و ترویجی را هم کسب کرده‌اید. کمی از این مسابقه و این موفقیتتان برای مخاطبان مفدا تبریز بگویید. 

نخستین دوره مسابقات کشوری سخنرانی علمی ترویجی دانشجویی به میزبانی انجمن اتاق عمل ایران که دو مرحله اول اون در تیر و مرداد ۱۴۰۰ برگزار شد و ۵ نفر به مرحله فینال رفتند که در تاریخ ۱۸ شهریور فینال به صورت آنلاین برگزار شد و خوشبختانه توانستم مقام اول این مسابقات رو کسب کنم. 

 *چه طور بین خواندن درس‌های دانشگاه و انجام فعالیت‌های علمی و غیر درسی تعادل برقرار می‌کنید؟ 

یکی از مسائلی که در نظام آموزشی ما متاسفانه کمتر بها داده شده است تقویت مهارت هایی در حوزه توسعه فردی است که لازمه زندگی‌ در دنیای امروز است، مهارت هایی مانند اعتماد به نفس، سخنوری، فن بیان، ارتباط موثر و غیره، به همین خاطر از همان ابتدای ورود به دانشگاه به دنبال کسب چنین مهارت هایی بودم و به صورت حضوری و آنلاین آموزش های اکثر اساتید حوزه توسعه فردی در ایران را گذراندم از جمله دکتر محمود معظمی، دکتر فرهنگ، دکتر انوشه، دکتر حورایی، آقای پیام بهرام پور و غیره
از اوایل ترم ۴ که با پاندمی کرونا مواجه شدیم تا به اکنون به صورت آنلاین درس های دانشگاه را ادامه دادیم به همین خاطر وقت آزاد بیشتری در اختیارم بود که علایق خودم را بیشتر دنبال کنم.

*در پایان هر نکته‌ای که به نظرتان برای دانشجویان و مخاطبان مفدا دارید، بفرمایید. 

رویکردی که در میان بیشتر دانشجویان در کشور ما حاکم هست تفکر مدرک محوری هست، انتظار داریم که فقط با پاس کردن چند واحد درسی بعد از دانشگاه بتوانیم جایگاه مناسبی در میان اجتماع کسب کنیم و از لحاظ شغلی و شخصیتی همه بسترها باید برایمان آماده شود و انتظار ما از بقیه برای بهبود زندگی خودمان بیشتر از تلاشی است که خودمان داریم انجام می‌دهیم و خب مشخص است که نتیجه چنین نگرشی افسردگی و ناامیدی خواهد بود؛ بهتر است به جای طرح پرسش‌ها (چرایی)، به دنبال حل پرسش ها (چگونگی) باشیم و اگر وظیفه‌مان را در هر موقعیتی که قرار می‌گیریم درست انجام بدهیم و مهارت‌های لازم را کسب کنیم احتمال موفق شدن‌مان قطعا بیشتر خواهد بود.